Geç Kalınmış Bir Teşekkür.

9 Agustos 2010, saat sabah 7 civarı. Babam muhtemelen 2 gündür kalp spazmı geçiriyordu. O gün her zaman ki gibi sabaha kadar uyuyamamıştım. İşe gidemeyeceğini anlayınca doktora gittik. Acilen bypass ameliyatı olması gerektiği için ambulansa alındık. O an ben, ben değildim. Her şeyi dışarından izliyor gibiydim. Sanırım şok geçiriyordum. Ambulansta tektim önde oturdum şoför sirenleri çalmaya başladı. Yaklaşık 70 km ileride ki bir özel hastaneye gidiyorduk. Yola çıkar çıkmaz kırmızı ışık hızımızı kesti. O an yeşil ışığın ne zaman yanacağını aciz bir şekilde düşünmeye başladım. Ve tamda o an herkes kornaya basmaya başladı ve yol tek şerit olarak önümüzde açıldı. Tüm arabalar bizim için yoldan çekilmişti istemsizce gözlerim doldu. İşte bana bu geri zekalı duyguyu yaşatan herkese, özellikle o yoldan çekilen arabaların sahiplerine hiç bilmeyeceklerini bile bile teşekkür ederim. Umarım böyle bir şeyi kimse yaşamaz…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s