Henüz Küçükken..

Küçükken elimi yakan ateşten korkmuştum. Büyüdüğüm zaman cehennem diye bir yerin anlamını öğrendim. Korkum takıntıya dönmüş gibiydi. Ve seni gördüğümde o küçük çocuğa döndüm. Sen buz gibiydin. Sana sımsıkı sarıldığımı hatırlıyorum. Bir süre sonra tüm vücudumun uyuşmuştu. Ellerim, ayaklarım hatta gözlerim uyuşmuştu. Kalp atışlarımı duyabiliyordum. Aslında istediğim tamda buydu, bedenimi seninle uyuşturmak. Kalbimi sıcacık tutabilmek için kollarımı bir an olsun gevşetmedim. Damarlarım o sıcacık kalpten vücuduma sen dağıtıyordu…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s