Sen…

Bazen sen henüz yokken okuma yazma öğrendiğim için şükür ederdim. Çünkü bir şeyleri okuyup yazmamın sana bir yararı yoksa bu benim aklıma dahi gelmezdi.
İnancım ise doğarken belliydi. Yaratana var olduğun için dualar ederdim ama sen dize gelmez bir şeytandın. Belki de o yüzden saçının her teline tapmamı bekler kendini bir kaç harfe bahane defalarca öldürebilirdin.
Sen inançsız bir melektin, ben ise tapmayı hiç bir zaman hak etmedim…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s