Savrulan Umutlar ve Sonbahar..

 

Henüz dökülüyor yapraklar koca koca çınarlardan ve henüz yaş agaçlardan.. Yavaş yavaş süzülüyor tüm umutlar kayboluyor tanımadığım adını koyamadığım karanlıklarda.. Ve bir terkediş daha yanlız bırakıyor ellerimi yağan yağmurların altında üşüyen bir kalp ve anlamsız bir beden ile uzun yolların başlangıcında.. Bırakıp giden, terk eden meleğin tek günahı üşüten bir sonbaharda degil tenimi yakan geneşe teslim bir ruhun gölgesinde var olmasıdır..Her yer alev alevken gözlerinin ihaneti tanımamasıdır.. Şimdi umut bir meleğin kalbindeki karanlığın var olmasıyla beklenecek ve uzun yüzyıllar silinmeyecek aşkın tek anlamıdır.. Çekme gözlerini üzerimden koşup gideyim karanlıklara savrulan umutlarımın peşinden..


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s