Aşk-ı Yanlızlık.

Giderken söylediklerin gayet net ve anlaşılırdı ki küçücük bir çocuk bile artık istenmedigimi farkedebilirdi. Pek duyamadım söylediklerini gözlerimi kapatmış göz kapaklarımı sıkıcı gözlerime bastırıyordum, acıdan korkan çocuksu alışkanlıgım. Herşey bitip sesler kesilince açtım gözlerimi. Şehr-i Hüzün kokan gri bir şehirde bahşedilmiş canımı kurturmak için Aşk-ı Memnu peşinde koşmadım; alıştım yanlızga alıştım..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s